De verte

Hallo roze lucht met hier en daar een zwaluw
warm onthaal van koele zomeravond
een oproep tot eenzaam denken
en langzaam constateren dat de verte
ver is en je er nooit helemaal kunt komen

Zal de boom naast mij zich soms ook
zo alleen voelen zoals ik nu ondanks
mijn rijkdom en de mensen achter mij
want de rij bomen in de verte, hoewel
duidelijk te zien is niet te bereiken

Het gras is zichtbaar groener daar
aan de overkant maar dat komt puur
omdat ik vergeet naar de bodem hier
te kijken en uur na uur mijn lichaam opgaat
in eigenlijk niets en alleen de verte blijft

Toch nog genoeg cognitief bedenk ik
dat als ik daar eenmaal ben beland
dat geen verte meer is en waar ik nu ben
juist wel dus ik besluit tevreden me niet
te verplaatsen zoals de boom naast me

De zon en de maan

De zon zei
tegen de maan
het is tijd
je kunt weer gaan

Toen de maan
verdrietig verdween
zag ze hoe
de zon fel scheen

Maar een ster
zei in de nacht
wijze woorden
fluisterend zacht

Zonder jouw
mooie maneschijn
zijn zonnestralen
lang niet zo fijn

Seizoenen

weet je nog hoe
zware windstoten
ons tegen de borst
stuitten jij en ik
lotgenoten

daarna de sneeuw
met een dikke laag
de woorden en tranen
bedekten gelukkig
maar traag

warme zonnestralen
zachtjes strelend
ik accepteerde
de lente twijfelachtig
helend

en nu de zomer
dan vol overtuiging
heet intrede maakt
geef ik me bloot
en zing

De Amstel

Soms is de dag begonnen
Was je de dekens nog niet zat
Maar fiets je langs de Amstel
Dan ineens vergeet je dat

Jaarevaluatie op een tapijt

Er staat een tafel in het midden van de kamer. Ik ben een beetje teleurgesteld. Bij Judith thuis hoor je op de grond te eten, op het Perzisch tapijt. Ze legt uit dat ze moest studeren en daarom de tafel van het balkon naar binnen heeft gehaald. Snel haalt ze de olijven, chips, quacemole en kommen soep van tafel en zet ze op de grond.

We klagen een beetje over dat Niels er niet bij kon zijn door miscommunicatie. Maar wij zijn er wel en het is 3 januari. We hebben elkaar al een tijdje niet gezien en praten over de kerstvakantie en oud & nieuw. Judith vertelt dat ze de volgende dag met vriendinnen heeft afgesproken om 2018 te evalueren. Ze vraagt me of ik dat ook wil doen. Ik knik. Het was sowieso al een goed voornemen van me om meer stil te staan bij bijzondere dingen. Of juist bij alledaagse dingen.
Lees verder

Thuisgevoel

Wij kwamen elkaar redden
Niet zoals scheepjes
Op de oceaan
Niet zoals een afgrond
En daarvandaan

Wij kwamen elkaar redden
Zoals samen niks doen
Of een heleboel
Zoals lichtjesogen
En het thuisgevoel

Bijzonder alledaags

Soms lijkt simpel niet speciaal
Maakt het ritme je onrustig
Gaan de dingen te normaal

Soms ga je zacht door snelheid
Is een stilte zo voorbij
Kost haasten juist veel tijd

Soms is geluk iets vaags
Dan is de dag bijzonder
Of bijzonder alledaags