Kansloze missie

Ik weet nog goed dat ze me belde, de journaliste van de Telegraaf. “Is zoiets niet gedoemd te mislukken?” vroeg ze me. “En kun je niet beter wachten tot de resultaten van het project op de Einsteindreef bekend zijn?” Ik reageerde verontwaardigd en zei dat er geen tijd was om te wachten. De huisvesting van vluchtelingen is nú actueel en als we allemaal wachten gebeurt er niets. Het is een pilot, maar wij geloven erin.

Het werd een discutabel stuk, met woorden als ‘kansloze missie’. Mijn naam in de grootste krant van Nederland, ik had het me anders voorgesteld. Een maand na het interview, januari 2017, ging het project van start: de geboorte van de Student Refugee Community.
Lees verder

Schwung

Er staat een oude dame bij de liften. Ze huilt, steunend op haar rollator. Omdat ze niet op tijd was voor het feestelijk welkom heten van de vier studenten. Ze had er zo graag bij willen zijn. En ze mist vroeger. Haar oude huis, en de IJ-Hallen waar je zo leuk kunt winkelen.

Ik ben vandaag in de Buitenhof, een zorgcentrum van Cordaan, voor de housewarming van een team van vier studenten. Mijn collega Myrthe coördineert de studenten, die hier vorige week zijn komen wonen. Zij hebben hun eigen studio, elk op een andere verdieping. De gang en gezamenlijke woonkamer en keuken van hun verdieping delen ze met ouderen. De studenten, Loulou, Michiel, Xae-Ann en Selma, gaan de kwetsbare bewoners extra persoonlijke aandacht geven, bijvoorbeeld tijdens de dagelijkse maaltijden. Daarnaast gaan ze de buurtfunctie van het centrum uitbouwen voor de ouderen in de omgeving die langer zelfstandig wonen.Lees verder

Klein

Het is maandagochtend. Er zijn vast mensen die dit een fijn moment vinden. Mensen die vol moed en frisse energie hun bed uit stappen en zin hebben in een nieuwe week, met nieuwe kansen en nieuwe uitdagingen.

Ik ben niet een van die mensen. Ik snooze, rek me uit, draai me om. Ik doe mijn sokken aan terwijl ik mijn tanden poets. Ik struikel, val, sta op. Ik denk aan het weekend. Waar ik gisteren nog dacht dat mijn volgepropte agenda me energie had gegeven, denk ik nu alleen aan mijn slaaptekort en groeiende wallen.
Lees verder